W myślach moich wciąż jest Wietnam

Czy dam radę i to przetrwam

Gdyż na zewnątrz jest już plucha

Pogodowa zawierucha

W pracy Sajgon, dasz ty wiarę

Choć liczony w inną miarę

Taką mocno biznesową

A dość często obcesową

Powrót powiem ci o Panie

Jak to twarde lądowanie

Najlepszemu się to zdarza

Biuro, praca to nie plaża

Trzeba jakoś dać tu radę

Chwycić epicką poradę

Carpe diem i prosta sprawa

Delta w matmie to różnica

Czasem rzeka raz ulica

Przecież nie ma tu różnicy

Więc uchylam tajemnicy

Mekong w delcie fascynuje

Swym ogromem imponuje

Daje kokos, cegłę, pracę

Wspomnień nigdy nie zatracę

Tajemnicza, kręta, długa

Przewodnika to zasługa

Że łodzią, rowerem, łódką

Przygodę mamy nie krótką

Taką uszytą na miarę

Na koniec, Sajgon dasz wiarę

Miasto ogromne jak rzeka

Coś w nim, jednak przecieka

Ho Chi Minh zrobił różnicę

Raz filozof raz teolog

Dziś szczególnie zaś ekolog

Wskaże, że wszystko co zdrowe

Naturalne, kolorowe

Daje spokój, wlewa wiarę

Że można, uszyć na miarę

Nie tylko luźne wakacje

Lecz życia, swego, narrację

Konfucjusz już wieki temu

Przekazał wiedzę chętnemu

Co robić, a co nie warto

By spokój i niebo otwarto

Niebiańska plaża przed nami

Cudowny cień, pod palmami

Spokój tu też znaleźliśmy

Gdy Phu Quoc, opuściliśmy

Szum i harmider powrócił

Z dżungli miejskiej uciekamy

Czemu? Toć tu wszystko mamy

Stary instynkt to łowiecki

Gdy był listek, zamiast kiecki

Gdzie los dziś nas zaprowadzi

Droga kręta nie za wadzi

Kiedyś wąska, dzisiaj beton

Przed nami ludzi peleton

Nie zniechęca nas to wcale

Do celu, dążyć, wytrwale

A gdy oczy ciut przymknięte

Za ostatnim dziś zakrętem

MY SON , nam się ukazuje

I swe wdzięki prezentuje

To nie syn mój lecz świątynie

Jak nie być dumnym z bycia Polakiem

Patrząc na pomnik z naszym rodakiem

Znajdziemy w HOI AN pomnik Kazika

Tak, Architekta nie zaś muzyka

Jan pewnie Kazia dobrze kojarzył

O odkrywaniu świata też marzył

To nie architekt lecz Pan inżynier

Zwykłego życia on uciekinier

Wspominam jego gdyż to mój father

Chciał być niezłomny jak nasz bohater

Teraz gdy patrzy na wszystko z góry

Jest przeszczęśliwy a nie ponury

Co Kazikowi zaś zawdzięczamy

Czy stoi za tym jakaś logika

Wszystko co piękne tak szybko znika

Zanim zniknęło, nas pochłonęło

Skąd się to wszystko nagle tu wzięło

Morze i góry, góry i morze

Może smoczysko tutaj pomoże

Zwierz to olbrzymi, ma wielkie moce

Te cuda stworzył w HA LONG zatoce

Mimo, że wszystko to z oczu znika

Zostanie w myślach, jak ta muzyka

Góry i morze, gwiazdy i słońce

Wietnamski Jing Yang ma różne końce

Gdyby faraon żył dzisiaj jeszcze

W krokodylowe wrzuciłby kleszcze

Człowieka, który rzecz postanowił

By wszystkie ryby, które wyłowił

Posłać żołnierzom do walki z wrogiem

Aby z niewoli zerwać nałogiem

Chyba nie myślał HO CHI MINH wtedy

Jakie na przyszłość stworzy potrzeby

Potrzeby walki o wodza mądrość

O ruski balsam i jego godność

Biedny on teraz leży na wieki

Tłum chodzi w koło i ma wypieki

Lenin i Ho Chi chwałę to taką

Ten dzień był długi a noc za krótka

Zanim świt, wcześnie była pobudka

Stresu przed lotem było, a no i

Dubaj, stop over, a my w Hanoi

Jankes i Francuz chcieli tu rządzić

Lecz Wietnamczycy nie dali mącić

Żyją, pracują kraj swój kochają

Czy tylko szczęścia tutaj zaznają?

Odpowiedź na to jeszcze przed nami

Któż to powie, tylko oni , sami.

Urlop, wczasy, wypoczynek, wreszcie na to czas

Można spędzić go dowolnie, choćby nura w las

Co począć gdy ambicja dalej niż w las mierzy

Od grubości portfela, tylko to zależy

Bo rozległe, wybujałe, są dziś fantazje

Gdy do tego dołożymy , istotną okazje

Jak na przykład urodziny, ups pięćdziesiąte

Wszystko pokręcone, jak piąte przez dziesiąte

Ważne tu pytanie, urlop czy urodziny?

Myśl pisarska podpowie - że to „urlodziny”

Hedoniczna adaptacja szepce drogi plan

Cieszyć się chwilą, znaczy radować

Żyć pełnią życia - nic nie żałować

Carpe diem mówisz, masz rację chyba

Jeśli jej nie masz nie Twoja wina

Horacy winę ponosi za to

Ty ciesz się życiem przez całe lato